Σχετικά με την ανακάλυψη...
Προτού 160 και πλέον χρόνια ήδη ανακάλυψαν επιστήμονες, ότι ορισμένα υλικά, οι λεγόμενοι ημιαγωγοί, κάτω από ορισμένες συνθήκες είναι σε θέση να αποτελούν αγωγούς ρεύματος. Ήδη στα τέλη του 19ου αιώνα αναπτύχθηκαν τα πρώτα εξαρτήματα, τα οποία μετέτρεπαν το φως σε ηλεκτρισμό. Η ενεργειακή απόδοση όμως ήταν ακόμη πολύ μικρή, για να χρησιμοποιηθούν τα κύτταρα αυτά για την παραγωγή ρεύματος σε μεγαλύτερη κλίμακα. Μόνο κατά την πρόοδο της προετοιμασίας για τα πρώτα διαστημικά ταξίδια περίπου το 1950, ενισχύθηκαν οι έρευνες, στις οποίες πρώτος στόχος ήταν η αναζήτηση, κατάλληλων υλικών για τη χρήση με τα φωτοβολταϊκά κύτταρα. Πολύ σύντομα φάνηκε, ότι το στοιχείο πυρίτιο διαθέτει τις καλύτερες ιδιότητες για το σκοπό αυτό. Είναι εξαιρετικά κατάλληλο για την κατασκευή ημιαγωγών και είναι το δεύτερο πιο συχνό χημικό στοιχείο στη γη, διαθέσιμο σε μεγάλες ποσότητες.

... στη χρήση
Για να είναι δυνατή η παραγωγή ρεύματος από τα κύτταρα πυριτίου, πρέπει ακριβώς όπως και στους συσσωρευτές να ρέει ρεύμα από τον θετικό στον αρνητικό πόλο. Για το λόγο αυτό αποτελείται το φωτοβολταϊκό κύτταρο από δύο στρώματα, μιας θετικά και μιας αρνητικά "φορτισμένης" στρώσης. Οι επιμέρους στρώσεις φορτίζονται, με πρόσθεση συγκεκριμένων χημικών στοιχείων στο πυρίτιο. Μόλις πέσει φως στο κύτταρο, δημιουργείται τάση μεταξύ των στρώσεων, η οποία μπορεί να ληφθεί από τους πόλους. Ένα μεμονωμένο κύτταρο παράγει όμως μόνο λίγο ρεύμα, και για το λόγο αυτό συνδέονται πολλά φωτοβολταϊκά κύτταρα για να σχηματίσουν μία μονάδα. Περισσότερες φωτοβολταϊκές μονάδες σχηματίζουν μια φωτοβολταϊκή γεννήτρια.

Με τον τρόπο αυτό παράγεται αρκετά υψηλή τάση και ένταση ρεύματος, ώστε να μπορούν να τροφοδοτηθούν ολόκληρα νοικοκυριά με ηλεκτρισμό. Πριν καταστεί δυνατή όμως η τροφοδοσία του παραγόμενου από το ηλιακό φως ρεύματος, πρέπει πρώτα να γίνει η κατάλληλη "επεξεργασία" του. Τα φωτοβολταϊκά κύτταρα παρέχουν συνεχές ρεύμα, το οποίο μέσω ενός μετατροπέα εναλλασσόμενου ρεύματος, πρέπει να μετατραπεί σε εναλλασσόμενο ρεύμα συχνότητας 50Hz.
Σε συστήματα νησιών, το ρεύμα που παράγεται από τον ήλιο αποθηκεύεται σε συσσωρευτές. Έτσι και τη νύχτα ακόμη ή σε περίπτωση μειωμένης ηλιακής ακτινοβολίας εξασφαλίζεται κανονική τροφοδοσία με ρεύμα.